vaya con la Lufthansa y con London Heathrow.
nota> este post lo escribir ayer por la noche pero como no tengo internet en mi habitacion y las burocracias japonesas no permiten que usemos aun en la uni internet mas que 10 minutos hasta la proxima semana que nos haran las charlas respectivas, pues no pude enviarlo. lo hago ahora des de una sala de recreativos, ya podeis imaginar todo de freaks jugando al pachinko (un dia hablare del pachinko)
Después de llegar atontadas de casi no haber dormido, Minerva y yo llegamos al aeropuerto de BCN a las 5:00 a.m, nos hicieron embarcar, para misteriosamente ya una vez todos dentro, anunciarnos con un inglés pésimo ( supongo que por el miedo a que la gente se le tirará encima, y obviamente, en español ni pensarlo, que es la Lufthansa) que se habían dado cuenta de que había un problema eléctrico en el avión (que dices, por qué no los revisáis antes de embarcar?) y nos invitaban a salir del avión, recoger nuestras maletas y ponernos en una cola sin forma alguna y llena de gente para ver qué pasaba con nuestros vuelos. 5 horas más tarde nos tocó, por fin, el turno y a mi me enviaron a London Heathrow con Iberia para de allí coger un vuelo a Kansai. Minerva por su parte tuvo que seguir esperando a poder coger un vuelo hasta Frankfurt y de allí a Narita.
Bueno, pensé, al menos tenemos vuelo para el mismo día, eso sí, 7 horas más tarde de lo previsto. Pero lo peor no había aún llegado. Cargada como iba con tres bolsas de mano que supuestamente con Lufhtansa no había problema, y con una botella de aceite como omiyage para mi tutora en Japón, me informan al llegar a London que no puedo pasar con líquidos ni con tres bolsas. Mi cara descompuesta…. Les contesto que al cambiarme el vuelo, nadie me había informado de estas condiciones londinencas… pero, claro, las personas no cuentan mucho y así que me animaron a salir de la terminal, buscar la terminal 3, el stand de Japan Airlines y volver a facturar la mochila y meterme todo lo posible en la maleta del portátil. Cuando logro encontrarlo y facturar, cuyo sobrepeso me negué rotundamente a pagar, vuelvo a pasar por la puerta de embarque y me veo una cola de gente entre ellos, mucho bussinessman sacando el portátil y los zapatos. Ahora resulta que también puedes llevar cosas raras en los píes. Yo de bussines woman nada pero tuve que hacer lo mismo que el resto. Sorprendentemente una vez dentro existe el fantástico mundo del duty free donde si pagas te venden hasta agua, que en principio no se puede entrar al avión. Y no sólo eso, si no que aquello que decían de sólo una bolsa de mano por persona es olvidado si compras, puedes comprar lo que quieras y cargarte hasta arriba que nadie te va a decir nada. Patético London Heathrow.
Cuando subo al avión de JAL, en principio tendría que haber hecho los dos vuelos con Lufthansa, descubro un avión de características hasta entonces para mí, desconocidas. Es amplio, cómodo, te dan tu mantita y tu almohada, tienes tu propia pantalla con juegos, películas, el recorrido del vuelo y las características y también la visión pájaro del vuelo. Además de bebida, snacks, cena y desayuno. Ni siquiera noté el despegue ni el aterrizaje, y eso que cada vez que cojo un avión más miedo me da, pero con ese iba con una tranquilidad... Fue el mejor momento de las 24 horas que me pasé entres esperas, vuelos, facturas…etc.
Cuando llego a Kansai (Osaka), a las 15:00 hora local, para mi cuerpo las 7 am, había una gente de la JASSO esperando a estudiantes. Me preguntan el nombre y me dicen que no lo encuentran… Resulta que me habían puesto de nombre mi primer apellido, Llinares, y el segundo como apellido. Esto de los dos apellidos españoles ha creado un tanto de confusión, tanto ayer en el aeropuerto, como hoy haciéndome la Alien Registration y la Seguridad Social.
Me recogen a mi y a dos chicas de Kiriguistán y nos llevan a un hotel a pasar la noche. Esta mañana nos han traído ya finalmente a Kyoto con más gente, bueno, un grupo de 6 americanos (hay una que es ella toda wonderful de lo más) que también llegaron ayer, y nos han llevado a cada uno a donde nos toca. Todo movimiento de bus y taxi pagado por la JASSO. Fantástico! Así lo que me he ahorrado lo puedo gastar en utensilios de la casa, porque la habitación es grande, pero es una mierda. O eso pienso ahora hasta que me acostumbre a ella y la vaya decorando. Es fría, no está limpia, como me salgan bichos me da algo, me tengo que comprar paella, tenedor, plato vaso, todo………. Eso es lo peor! Joer, en una residencia de estudiantes internacionales, se creen que nos vamos a traer todo de casa! Lo que más me preocupa son los bichos. Ya me he comprado insecticida y ambientador. Tengo balcón muy mono, pero tapado con una verja.
Bueno otro día, más. No tengo cámara digital aún, así que no hay foto hoy. Ale, a rallaros con el post.
Besines!
Current Mood: melancólicamente sola
Current Music: Pearl Jam Bcn 01-09-06
Próximo acto: hacerme la cama -1º noche en Shugakuin Int’l House


6 Comments:
vaya rollo os he metido, eh! que lo lea quien quiera。 para mi es como un desahogo poder escribirl、aki nadie habla espanyol i menos catalan, asi que pa vosotros queda.
besines
Tita!!!!
Jelou from Catalonia Country!!!! som la palometa (lolilon)i la pulga chisai ( Ingrid)....Només dir-te que don't "desesperate". Los japos son freackies..ja ho sabies...así que limitate a decir solamente " achi" i veurás q bé surt tot!!! ;-)
Bueno, perra, ahora te escribo desde AnarquiaLand, que me mola más que Catalonia's... jua, jua, pá la guarra de la Ingrid. Estoy pletórica porque, a pesar del mobbing que me están haciendo en la Marina la Ingrid y la María por pirarme, ayer estuve en una mani que te cagas y tengo las energías renovadas.
Te envío mil besos y hasta prontito, mi amor (y la mujer más bella del mundo)!!
Malaleche
Aviso a tós los lectores:
La guarra de la Ingrid procede a añadir algo... ¡que no se asuste nadie!
Uffff...Ali me ha puesto el listón alto y me he quedado sin palabras, así que me limitaré a decir lo que me ha dicho la gran palometa: " tu di que guarra a tóo y ya tá!!!!"
Apa guapi..seguimos in contact!!!! petonets a les galtones
Ingrid
P.D. Como me mola esto..a ver si se enviarlo.....
P.D.2: ¡cada vez se nos va mas la bola!!!! Realmente no hemos dicho náa de náaa en esta super redacción de 150 palabras.....
hola cari,
ya tenía ganas de saber de tí. vaya asko el follón del aeropuerto, que mala suerte haberte tocado salir desde Londres con todo el cacao que tienen montado!Todavía me dura la rabieta del extra de equipaje que tuve que pagar este verano por no dejarme pasar con equipaje de mano!
Por lo demàs te aconsejo que te curres tema habitación y te la dejes como si hubiese pasado el mismísimo mr.proper! Ya verás que te la dejas la mar de mona, vete al Ikea japonés o lo q sea q tengan ahí.
Besitos mil, ya nos vas contando. Ánimos corasón!
Montse.
Guapa!!!! vas rebre el meu email?
El teu post és d'allò més entretingut! Jo vull posts així, m'he sentit com si mho estiguessi explicant cara a cara :)
Tranqui, l'habitació segur que té més bona pinta un cop la decoris! a mi em va passar igual.
I tranqui pels bitxos, que ara a l'octubre ja moriran tots i no hauràs de tirar res. Posa trampes i tira molt de mata cuques.
Déu n'hi do la història que has explicat.Segueix així, que segur que poquet a poqeut tot es posa al seu lloc... ja ho saps!
Molts petons i abraçades de suport des de Barcelona.
holaa guapetona!!! Menuda maraton pa llegar!! Y lueg lo de la habita
vaya, si tuviera ahi te ayudava a limpiar!!! Pero bueno un poco de frota aki, frota alla, ahora pongo esto... y ya ta una habitación nueva, de lo más personal!! jejeje
Menuda impresión debe ser todo! si es como alguna de las pelis que hemos visto!!! uyyyy que emoción!! Me pongo nerviosa yo akí, pensando!!! Bueno que cuando la conexión y todo esto sea mejor, ya te iremos mandando cositas pa la decoración de la room! jejeje
M'alegro de saber noticies teves, un petonet molt i molt gran!!
eiiii, que la d'avans era jo la MArina!!! besitooooooooooo
Publicar un comentario
<< Home